27.1.10

Giderken.

Artık emin olamıyorum. Kendi geleceğime dair hiçbir garantim yokken nasıl olurda çocuk isteyebilirim? Bir yanda PKK bi yanda işsizlik, açlık… iç savaç tehlikesi kapıda. Je demişti dersiniz! Bunların yapmaya çalışıtığını artık herkes biliyor. Ama bu kadarda göz yumulmaz be kardeşim. Bu kadarda koyun olunmaz. Geleceğim nerde benim? Kim sahip çıkıcak? Ben tek başıma birşeyler yapamam ki! Birlikte olmamız gerekmez mi? Neden yalnızım peki? Benim gibi düşünenler neden hep susturuluyor? Neden herkes maske takıyo? Bıktım yaa… Göç edicem. Bu ülkede insanlar açlıktan ölmeye başladığı gün, iç savaş sokaklara iyice taştığı gün, ülkemde İranı yaşamadan göç edicem.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder